sobota, Grudzień 4th, 2010

Zwyczaje świąteczne w różnych regionach Polski

Jak wiadomo, co kraj, to obyczaj. Podobnie jest ze zwyczajami w różnych regionach Polski. Najbardziej widoczne są te różnice w czasie świąt, kiedy to kultywuje się zwyczaje charakterystyczne dla każdego regionu. I tak np. na Mazowszu Dzień wigilijny zawsze zaczynał się podobnie jak w większości miast, bowiem wyczekiwało się pierwszej gwiazdki, aby móc wieczorem zasiąść z całą rodziną do wigilijnej wieczerzy. Zanim domownicy usiedli przy pięknie przystrojonym stole, przynosili do pomieszczenia, w którym odbywała się kolacja, snop siana lub owsa. Miało to na celu zapewnienie urodzaju w nadchodzącym roku.

Nad stołem wigilijnym zawsze zawieszane były przepiękne ozdoby wyklejane z białego opłatka, z czasem jednak znalazły one swe miejsce na choince. Na stole nie mogło zabraknąć potraw przygotowanych z ryb, kapusty z grochem, klusek z makiem czy zupy grzybowej. W okresie świątecznym na Mazowszu zawsze popularne było kolędowanie. Młodzi chłopcy pukali od drzwi do drzwi, składając domownikom życzenia świąteczne. Po Nowym Roku po kolędzie zaczęli chodzić proboszczowie z wizytą duszpasterską. Wśród tradycji świątecznych Podkarpacia znajdował się zwyczaj przygotowywania dodatkowego nakrycia na wigilijny stół, jednak nie dla niespodziewanego gościa lecz dla dusz zmarłych przodków. Na stole lądowały: kapusta z grzybami i grochem, kasza ze śliwkami, gołąbki z ziemniakami i kaszą gryczaną, barszcz czerwony z uszkami oraz pierogi z kapustą i serem. Większość z tych potraw jedzona była także w kolejne dni, ponieważ w świątecznym czasie nie można było gotować. Po wieczerzy wszyscy cierpliwie wyczekiwali kolędników. Na Kaszubach, w wigilijny dzień domownicy powstrzymywali się od jedzenia, dopiero wieczorem zasiadali do wieczerzy, która była dosyć skromna. Składała się z potraw postnych, a składnikami na te potrawy były: groch, mak, suszone grzyby, owoce, kapusta, a także ziemniaki. Na Kaszubach choinka zaczęła się pojawiać w domach dopiero w XX wieku. Mieszkańcy tego regionu po wieczerzy wigilijnej udawali się z rodzinami na pasterkę. Na Śląsku panowały podobne zwyczaje. Do wigilijnego stołu zasiadało się po pojawieniu się na niebie pierwszej gwiazdki. Spożywanych potraw powinno być 12, wszystkie postne. Po posiłku następowało wręczanie sobie leżących pod choinką prezentów, następnie śpiewanie kolęd, a przed północą można również było pójść do kościoła na pasterkę.

Podziel się z innymi
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Google Buzz
  • Wykop
  • Twitter
Category: święta
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.